Laura

Laura

 
© 2018 Vannier
Boulogne-sur-Mer Lieve Laura, Een oude man als ik hoort geen jonge vrouwen meer te missen. In alle havens van de wereld heb ik er genoeg gezien, geroken en gevoeld om te weten dat vluchtig vlees ook echt vluchtig is. Een half uur van gespeelde liefde, en het meisje speelt alweer met iemand anders. Ik weet wat jouw leven inhield, Laura. Maar bij jou was ik in de gelegenheid om te zorgen, te helpen en te beschermen. En ik prijs me gelukkig. Een oude man als ik hoort niet meer van een jonge vrouw te houden. Maar ik doe het wel. Veel van mijn verhalen in Le Port gaan tegenwoordig over jou, Laura. Ik kan niet anders; je loopt nog steeds rond in mijn hoofd. Ik zorgde ervoor dat je veilig was, dat je weer naar huis kon rijden zonder gepakt te worden door een stel klootzakken; dat de rijkeluiszoontjes je geen kwaad konden doen. Omdat niemand met zijn klauwen aan jou komt. Omdat we verlangden naar elkaars aanwezigheid. Een oude man als ik hoort niet meer te verlangen naar je thuiskomst. Maar ik doe het wel. Elke dag kijk ik bij Le Port honderd keer naar de deur en hoop dat jij binnen komt als hij wordt geopend. Het is nog niet gebeurd. Ik weet dat ik heb gezegd dat afscheid nemen van Boulogne, en dus van Michel, Myrtille en mij de enige manier is voor jou om gelukkig te worden. En dat is ook zo, maar ik ben er ongelukkig van geworden. Doodongelukkig. Een oude man als ik hoort zich niet meer af te vragen waar je bent. Maar ik doe het wel. Laura, waar ben je? Vaarwel, Dieudonné
Naar Laura
RubenKorfmaker